Home

Καψουρα τον εχω (Σαλονικα) τον Καζούλη, μεγάλη καψουρα. Έσκασα μεχρι να μάθω το riff της Φανης, τα ακκορντα του Μπλε Μωρο, την κλασική του Δημητρη, οταν ξεκίνησα να παίζω κιθαρα. Καποια στιγμη έπαιξε με τον Παπακώ/νου στην Καστοριά, ημουν 2α Γυμνασίου.

– Γιατι πας σ αυτη τη συναυλια;

– Για τον Βασίλη…

– Τον Καζούλη;

– Ποιον άλλον ρε Παναγιώτη;

Πήγα σπίτι μετα απο 2 νύχτες, με ψάχνανε, ειχα αράξει σ ενα χωριο με τον Γιωργο. Αλλα αυτο ειναι αλλη ιστορία, θα στην πω καποια στιγμη… Ωραια ιστορία, απο αυτες που μένουν.

Δε θα τον έπαιρνα ποτε να του ζητήσω άδεια για κομμάτι. Τους τωρινούς τους θεωρώ ολους μικρούς για καλη διασκευή. 

Ο Β τις προάλλες μου λεγε “πες μου ρε Θανάση εσυ που ξερεις…” Και σκεφτόμουν “πλακα μας κανεις;”. 

Βασίλης Καζουλης. Μελωδια, στίχος, ανθρωπος, τραγουδι, κοινό. Δε χρειάζεται κατι αλλο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s