Home

Ζωή είναι…

… να ξυπνάς στις 7.00 το πρωί και το σπίτι να είναι ζεστό.

… να φτιάχνεις καφέ και ο σκύλος να ψευτογαυγίζει βλέποντας όνειρα.

… να κάνεις ένα καυτό ντους και να φοράς ολόφρεσκα ρούχα.

… να διπλοτσεκάρεις πως έχεις πάρει ότι χρειάζεσαι ενώ ξέρεις πως το έχεις ήδη κάνει.

… να μπαίνεις στο αυτοκίνητο, να ανοίγεις τη θέρμανση και να πατάς play στο τελευταίο  album του Χαρούλη ανάβοντας το πρώτο σου τσιγάρο.

… να οδηγάς στη Λαυρίου με καθαρό ουρανό περιμένοντας να ξεπροβάλλει η θάλασσα.

… να φτάνεις στο πάρκινκ και ο Χρήστος – σχεδόν ακόμα μεθυσμένος από τα χτεσινά τσίπουρα – να σου λέει ‘Θανασάρα να σου φτιάξω έναν καφέ’?

… να ρωτάς τον άλλο Χρήστο τι έχει δει στο poseidon και αυτός να σου λέει ‘μη μασάς ρε, θα κουνηθείς λίγο… και τι έγινε’?

… να σου βάζει το βυτιοφόρο βενζίνη και να μη λυπάσαι τα λεφτά που θα δώσεις.

… να έρχεται το Μαλβινόπουλο και ο Μαύρος, ντυμένοι με τα ζεστά τους, έτοιμοι για Αιγαίο.

… να συνδέεις το GPS – ενώ δεν το χρειάζεσαι – μόνο και μόνο για να βλέπεις την κουκίδα να κινείται στο χάρτη.

… να ακούς το πρώτο μούγκρισμα της Yamaha στο παγωμένο νερό.

… να ‘χεις τη Μακρόνησσο στα αριστερά σου και στο βάθος να φαίνεται η Τζια.

… να ανεβάζεις τη μανέτα και το νερό να σκίζεται σαν βούτυρο.

… να έχει 5 βαθμούς και ο αέρας να μην διαπερνά το Gortex.

… να βλέπεις στο Lowrance την ξέρα της Μακρονήσσου και να κόβεις ταχύτητα, ενώ ξέρεις πως είσαι τουλάχιστον 100 μέτρα δεξιά της, μόνο  και μόνο για να δεις αν αφρίζει.

… να ανεβάζεις ταχύτητα προς Τζιά, γιατί πάντα σε αγχώνει αυτό το πέρασμα.

… να είσαι μεσοπέλαγα, και να λές από μέσα σου ‘κάνε θέε μου να μη γίνει καμία μαλακία εδώ πέρα γιατί τη γαμήσαμε’.

… ο κάβος της Τζιας να έρχεται ολοένα και πιο κοντά σου.

… να βλέπεις πλέοντας με 40 κόμβους τον Κατακέφαλο της Κύθνου.

… να σε τσακίζει πάντα το μπουγάζι σε αυτό το διαολεμένο σημείο.

να χαζεύεις τις παραλίες που κάνεις μπάνιο τα καλοκαίρια και να θυμάσαι.

… να κόβεις ταχύτητα πριν φτάσεις στα Λουτρά και να λες στη Μαλβίνα να βγάλει τα μπαλόνια από το ταμπούκι.

… να μπαίνεις αργά στο λιμάνι των Λουτρών και να σκέφτεσαι που θα δέσεις ενω είναι άδειο.

… να δένεις.

… να βλέπεις τον Παρασκευά και να παραγγέλνεις 3 Ελληνικούς.

… να είσαι στο νησί.

… να λες ότι να ναι, αρκεί να κοιτάζεις το πέλαγος.

… να παίρνεις τηλέφωνο τον Σούμα και να του λες να ανάψει το τζάκι.

… να βάζεις πλώρη για Αγία Ειρήνη – 2 λεπτά διαδρομή.

… να έρχεται ο Κώστας για να σε βοηθήσει να δέσεις.

… να έχει ανάψει το τζάκι και να σε περιμένει με καπνιστό τσίπουρο.

… μοσχαράκι κοκκινιστό, χοιρινό λεμονάτο, τηγανιτές πατάτες και σταμναγκάθι τουρσί με ξεφλουδισμένη ντομάτα και χοντρό αλάτι.

… να απολαμβάνεις το κάθε λεπτό σε αυτόν τον τόπο με τους φίλους σου.

… να μη θες να φύγεις και να το σκέφτεσαι, ενώ ξέρεις πως αύριο έχει 7 μποφόρ.

… να φεύγεις, γιατί θες να ξανάρθεις.

… να βρίζεις τον εαυτό σου γιατί ήπιες και τώρα ζαλίζεσαι.

… να αγχώνεσαι και να ξεαγχώνεσαι.

… να περνάς τον Κατακέφαλο και να ανοίγεις το γκάζι για Τζιά.

… να πλέεις στο στενό Κύθνου – Τζιας και να ξέρεις ότι έχεις ακόμα 45 λεπτά δρόμου.

… να περνάς τον κάβο της Τζιάς και να βλέπεις στο βάθος το Λαύριο.

… να κόβεις ξανά ταχύτητα 100 μέτρα αριστερά από την ξέρα της Μακρόνησσου, για να την ξαναδείς να αφρίζει.

… να ξέρεις πως σε 15 λεπτά θα ανάψεις τσιγάρο περιμένοντας τον Χρήστο να έρθει να σε πάρει από τη γλίστρα.

… ο Χρήστος να αργεί και να κάνεις και 2ο τσιγάρο.

… να βάζεις πλώρη για το τρέιλερ και να το ‘ισιώνεις’ με την πρώτη.

… να φτάνεις στο πάρκινκ πτώμα και να μη σε νοιάζει που για την επόμενη ώρα θα πλένεις το φουσκωτό με κρύο νερό.

… να το πλένεις ακούγοντας delta blues από το ηχοσύστημα του Cruiser.

… να βρίζεις γιατί το νερό είναι πολύ κρύο και πλέον δεν παλεύεται.

… να το σκεπάζεις με το κάλυμα του, δένοντας σφιχτά τους ιμάντες.

… να αλλάζεις παπούτσια και να βάζεις ζεστές κάλτσες, ανοίγοντας τέρμα τη θέρμανση του αυτοκινήτου.

… να οδηγάς στη Λαυρίου, γεμάτος.

… να φτάνεις Χαλάνδρι και να σκέφτεσαι το παπλωμα σου.

… να μπαίνεις σπίτι και ο σκύλος να χοροπηδάει.

… να πέφτεις για ύπνο γνωρίζοντας πως όλα αυτά θα ξαναγίνουν σύντομα.

—————————————————————————————————————————-

Κάπως έτσι θα έπρεπε να είναι το χτεσινό ταξίδι μας προς Κύθνο. Όμως η μηχανή μετά τη Τζιά ‘δεν’… οπότε πίσω. Χειμωνιάτικη βαρκάδα και ούζα στο Λαύριο.

Χαρά στον άνθρωπο, συλλογίζουμαι, που αξιώθηκε, προτού πεθάνει, ν’ αρμενίσει το Αιγαίο’.

Ν. Καζαντζάκης

IMG_0273IMG_0275IMG_0282DSC01143DSC01144IMG_0281IMG_0277DSC01147DSC01149DSC01148DSC01146IMG_0283IMG_0285IMG_0286 IMG_0287 IMG_0291 IMG_0294

IMG_0293

Advertisements

One thought on “Καράβια Αραγμένα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s